Tags

, , , , ,

Samen met Mallisha in de trein naar Utrecht om een bezoek te brengen aan ’t Speelklokmuseum. Voor ons beiden een museumjaarkaart gekocht zodat we het komend jaar vaker een museum kunnen bezoeken. Na ’n heerlijke kop koffie begon de rondleiding door Ivo, we liepen met een groep met een stuk of 20 Japanners, de gids vertaalde alles in het Japans wat Ivo zei en dat vond Mallisha wel grappig. Natuurlijk hadden ze genoeg camera’s mee én ik ook! Tijdens de rondleiding hoor je alle instrumenten ook spelen, Mallisha vond dit erg leuk. Ik heb ondertussen wat rond gelopen om fotootjes te schieten.
Na de rondleiding hebben we boven de speurtocht gedaan en zelf een muziekstuk gemaakt dat in een speelmachientje kan worden gedaan.
Na de lunch nogmaals een deel van de rondleiding mee gelopen, maar deze keer was ’t minder boeiend, de vrouw die nu vertelde zat niet zo goed in het verhaal dus zijn we op eigen kracht verder gelopen en in een lege zaal en timer samen een serie foto’s gemaakt.
Eenmaal weer buiten hebben we even geshopt en toen naar het Nijntje museum (Brunahuis) gelopen, was raar om hier weer te zijn, 4 jaar geleden met ons mam, gaf veel herinneringen.
Even rond gelopen, wat dingetjes gedaan maar waren snel uit gekeken, meidje is er toch te oud voor en zo zijn we verder gelopen naar het spoorwegmuseum.
Eerst in de wagon van de koninklijke familie gekeken, daar had ik een foto van een oude lichtschakelaar gemaakt omdat ik gelijk dacht aan een tekst die ik een tijdje geleden zag. Inmiddels de tekst op de foto gezet en via pinterest gaat hij nu de hele wereld over, is wel grappig. Had binnen no time 99 repins.
Het spoorwegmuseum was verrassend leuk, je kon terug in de tijd, via een zogenaamde lift, hoop getril en lawaai, ging je naar 1800. We hadden een zender met koptelefoon op en daar hoorde je het verhaal. Dit sprak erg aan.  [Grote ontdekking] Voor koffie was er geen tijd, oma moest maar zorgen dat ze ’t in haar looienpijp goot want er was nog meer spannends te doen. Zo kon je in wagentjes een rit door het verleden maken. [Stalen Monsters Achter in de zolder zit een deur. Achter de deur is het 5 uur in de ochtend. Blauwgrijs licht. Nog een uur voordat de zon op gaat. Het is begin 20e eeuw, de jaren ‘20 en ‘30. Je stapt in een karretje dat je langs alle beroepen voert die de familie Gommers gehad heeft; seinwachter, wisselwachter, machinist, hoofdmachinist …Stalen monsters]
Het was gewoon een super dagje met zijn 2, samen moe naar de stad terug gestrompeld daar een hapje gegeten om nog even te shoppen op Hoog Catharijne voor we weer met de trein terug naar huis gingen.