Tags

,

Ons tweede bezoek was een verlaten sanatorium. In de jaren 70, in de
hoogtijdagen, had het sanatorium plaats voor 150 bedden om kinderen te behandelen in de vroege fase van TBC.
De medicijnen zijn steeds beter geworden, onderhoud van het gebouw werd steeds duurder en uiteindelijk werd het gesloten.
In 1991 werd het gebouw verkocht voor ca 250.000 euro. Tot november 2008 was een klein deel in gebruik als appartementen  maar werden van de een op de andere dag ontruimd en kort daarna werd het gehele pand ontmanteld. Alles werd naar buiten gegooid en verbrand. Ondertussen is het een leeg en triest pand met grote ruimtes, volledig gestript. Niets herinnerd nog aan de verpleegfunctie voor de vele kinderen. Ik heb geprobeerd nog leuke details te vinden, vind vaak close ups op locatie erg mooi, maar hier gewoon niks gevonden wat ik de moeite waard vond.
De brandweerauto staat in weer en wind te wachten om nooit meer ingezet te worden en blijkt een leuk speel attribuut te zijn.


Our second visit was an abandoned sanatorium. In the 70’s, the sanatorium had space for 150 beds to treat children in the early stages of TB.
The medicines were getting better, building maintenance more expensive and so it was closed.
In 1991 the building was sold for about 250,000 euros. Until November 2008, a small part in use as apartments but were from one day to another evacuated and shortly afterwards dismantled the entire property. Everything was thrown out and burned. Meanwhile, it is an empty and sad building with large rooms, completely stripped. Nothing has reminded the nursing function for many children.
The fire is in the wind waiting to never be used.