Tags

, , , , , , , , ,

Pijl Dochterlief liep al vrij lang rond met de wens een tattoo te zetten, inmiddels heeft ze het gedaan.
Enige weken terug hoorde ik bij de Wandeling op televisie dit gedicht en het raakte me.
Zo passend.


Je kinderen zijn je kinderen niet. [Kahlil Gibran]

Je kinderen zijn je kinderen niet,
maar zonen en dochters van ’s levens
hunkering naar zichzelf.
Jij brengt hen ter wereld
en ofschoon ze bij je zijn, behoren ze je niet toe.

Je mag hun je liefde geven,
maar niet je gedachten,
Want zij hebben hun eigen gedachten.
Je mag hun lichaam huisvesten,
maar niet hun ziel,
Want hun ziel woont in het huis van
morgen, dat je niet kunt betreden,
zelfs niet in je dromen.
Je mag ernaar streven aan hen gelijk
te worden, maar probeer hen niet aan jou
gelijk te maken,
Want het leven gaat niet achteruit,
noch draalt het bij gisteren.

Je bent de boog waarmee jouw kinderen
als pijlen het leven in worden geschoten.
Laat het spannen door de boogschutter
je tot vreugde zijn,
Want evenals Hij de pijl liefheeft om
zijn vlucht, zo heeft Hij ook de boog lief
om zijn standvastigheid


Via facebook werd ik er op attent gemaakt dat de tekst van het lied van Astrid Seriese “On children” de engelse versie van dit gedicht is. Voor mij erg bijzonder, deze versie voor het eerst gehoord in de serie “Kinderen van de Hondsberg”, een serie over kinderen met diverse problematiek die in een instelling leefden. Later in mijn leven werd dat wat ik in de serie had gezien, heel herkenbaar. “On children” heeft me altijd kippenvel gegeven en met de Nederlandse versie lijkt de cirkel wel rond.